Manifest carski z 30 października 1905 roku (17 października 1905 roku według starego stylu) w zaborze rosyjskim doprowadził do dni wolności. Od 31 października do 10 listopada 1905 roku w Zagłębiu Dąbrowskim rozpoczynają się manifestacje robotnicze. W tych dniach zostaje powołana do życia Republika Zagłębiowska, która objęła na kilka dni pełnię władzy na tym terytorium.
czwartek, 28 listopada 2013
poniedziałek, 25 listopada 2013
Spór o rzeźbę Montwiłła-Mireckiego
W 1927 r., w związku z wystawą w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, rozgorzał spór o popiersie rewolucjonisty z Polskiej Partii Socjalistycznej, Józefa Montwiłła-Mireckiego, straconego w 1908 r. O sporze czytamy w pismach Światowid i Myśl Niepodległa z 1927 r.:
czwartek, 14 listopada 2013
W mediach o Rewolucji 1905 roku cz. 1
W ostatnim czasie opublikowano kilka tekstów, w których nawiązuje się do wydarzeń Rewolucji 1905 roku. Postanowiliśmy je tutaj zebrać:
środa, 13 listopada 2013
Ostrowiec Świętokrzyski. Rok 1904.
W 1904 r. w Królestwie Polskim - po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej - zrobiło się wyjątkowo niespokojnie. Zaczęły się manifestacje, pochody, narastała atmosfera buntu. Jednym z najbardziej znanych ówczesnych wydarzeń jest manifestacja Polskiej Partii Socjalistycznej na placu Grzybowskim w Warszawie, podczas której doszło do starcia z policją i wojskiem. Miało to miejsce 13 listopada. Sześć dni później zawrzało w Ostrowcu Świętokrzyskim. Dowiadujemy się o tym z pamiętnika Ignacego Boernera, późniejszego członka Legionów i Polskiej Organizacji Wojskowej, ministra poczt i telegrafów w II RP:
poniedziałek, 11 listopada 2013
Potajemne grzebanie zwłok
Notka o zwyczajach pogrzebowych robotników, poprzedzających Rewolucję 1905 r., i stosunku zaborczych władz do pochówków:
"W okresie formowania się klasy robotniczej, przez dziesiątki lat grzebano wyrobników i robotników we wspólnych mogiłach dla bezdomnych i biedaków. Trumnę zbitą z czterech desek zanosiła rodzina lub sąsiedzi na cmentarz, nieraz zwłoki przewożono furmanką, a był także taki okres, kiedy trumny wieziono na dorożce. W latach 90. XIX w. zaczął ustalać się zwyczaj urządzania milczących demonstracji na pogrzebach członków partii. Uroczystości pogrzebowe były niezwykle ubogie i w znacznym jeszcze stopniu stanowiły kontynuację obrzędów pogrzebowych wyniesionych z kultury chłopskiej.
"W okresie formowania się klasy robotniczej, przez dziesiątki lat grzebano wyrobników i robotników we wspólnych mogiłach dla bezdomnych i biedaków. Trumnę zbitą z czterech desek zanosiła rodzina lub sąsiedzi na cmentarz, nieraz zwłoki przewożono furmanką, a był także taki okres, kiedy trumny wieziono na dorożce. W latach 90. XIX w. zaczął ustalać się zwyczaj urządzania milczących demonstracji na pogrzebach członków partii. Uroczystości pogrzebowe były niezwykle ubogie i w znacznym jeszcze stopniu stanowiły kontynuację obrzędów pogrzebowych wyniesionych z kultury chłopskiej.
wtorek, 5 listopada 2013
"Już diabli wzięli nareszcie Kunitzera"
W Śpiewniku łódzkim cz. I, w rozdziale Ponad brukiem pieśni płyną, znajdujemy utwór pt. Śmierć Kunitzera, o fabrykancie, którego w trakcie Rewolucji 1905 roku zastrzelili bojowcy Polskiej Partii Socjalistycznej, Adolf Szulc i Stefan Jędras:
niedziela, 3 listopada 2013
"Cmentarz przemocą grzebanej wolności"
W artykule Stanisława Rachalewskiego pt. Campo Santo Łodzi. Wczoraj a dziś łódzkich cmentarzy chrześcijańskich, z Dziennika Zarządu Miejskiego w Łodzi, znajdujemy informację o cmentarzu, który rozpościerał się tajemniczo na terenach swegoczesnego lasu miejskiego przy szosie Konstantynowskiej - m.in. tam, gdzie stoi obecnie Pomnik Czynu Rewolucyjnego:
Subskrybuj:
Posty (Atom)